زندگی زنده بودن نيست. زنده بودن زندگی می خواهد، زندگی بندگی نمی باشد. |

توضیحات و اظهارات هاله اسفندیاری، یحیی کیان تاج بخش و رامین جهانبگلو در برنامه به اسم دموکراسی. (قسمت اول)
مشتاقانه نشستم پای تلویزیون تا ببینم اعتراف کردن چه شکلی و چه رنگیه! با تعدادی از دوستانم شرط بسته بودم که چیزی از تو این مصاحبه در نمیاد و فقط یه ابراز وجود و هوشیاری از سمت نیروهای امنیتیه!
قسمت اول برنامهی "به اسم دموکراسی" شروع و تموم میشه و من چیزی که به اعتراف یا توبه شباهت داشته باشه یا حتی جرم تلقی بشه، ازش دستگیرم نمیشه. به نظر میاد تمام مطالب به این سه نفر دیکته شده!
قسمت دوم برنامه شروع میشه. با وجود تبلیغات رسانههای حکومتی که خبر از جذابیت این برنامه میداد قسمت اول هیچ چیز خاصی نداشت. سعی می کنم قسمت دوم رو با دقت بیشتری ببینم تا شاید رنگ انقلاب مخملی ایران رو تشخیص بدم! و بالاخره لحظهی موعود فرا میرسه:
"هاله اسفندیاری
الان که نزدیک 5 ماه هست که من درایران هستم و فرصتی پیش آمد که روی این مسائل که مطرح کردم فکر کنم و صحبتهایی هم دراین باره کردیم واقعا به این نتیجه رسیدم که این افراد وخود من بشویم حلقه های یک زنجیره ای که تشکیل شده از بنیادها مراکز تحقیقاتی و دانشگاهها که به اسم دموکراسی به اسم توانمند سازی زنان به اسم دیالوگ حتی سعی کنند یک شبکه هایی را بوجود بیاورند که این شبکه ها نهایتا درداخل ایران منجر بشود به بوجود آوردن یک تغییرات خیلی اساسی در درون رژیم ایران یعنی واقعا متزلزل کردن این سیستم.
رامین جهانبگلو
من الان که بر می گردم به این فعالیتهای چندساله ام از دوره آمریکا تا ایران می بینم که فعالیتهایی که داشته ام بیشتر در راستای منافع دشمنان ایران قرار گرفته تا در راستای منافع ملت ایران و از کرده خودم خیلی پشیمان هستم و فکر می کنم به بهترین وجه باید آن را جبران کنم."
از لحن هاله اسفندیاری در بخش آخر این شوی تلویزیونی می شد فهمید که در این مدت چه بر او گذشته.
و آقایان "به اسم دموکراسی" این برنامه رو تهیه کردند که مردم آگاه ایران، آگاه تر بشن تا خدای نکرده فریب نخورند و البته ببینند که دشمنان این حکومت مقدس اسلامی چه توطئه های شومی رو برای براندازی نرم و انقلاب مخملی در ایران پایه ریزی می کنند!
پ.ن۱: در اعتراض به پخش اعترافات تلویزیونی، نقض آشکار حقوق شهروندی
پ.ن۲: واکنش دختر هاله اسفندیاری به پخش فیلم اعترافات مادرش
پ.ن۳: پایگاه اطلاع رسانی آخرین وضعیت دانشجویان دستگیر شده 18 تیر 1386
۱۸ تير ۷۸ روزی بود كه آمد و رفت اما برای هميشه در دل تاريخ مبارزاتی دانشجويان ايرانی ثبت شد. ۱۸ تيری كه در ظاهر با توقيف روزنامهی سلام آغاز شد و با محاكمهی سوری و عدم محكوميت عاملان این جنایت خونین پايان يافت و در عوض جوانانی را به گناهی ناكرده در سياه چالهها محبوس كردند!
آری، در آن ميان گلی پرپر شد و چه بسيار گلهايی كه پژمردند، چه در زندان و چه با تير طعن دوست و دشمن!
جوانی كه لالهی سرخ كوی دانشگاه لقب گرفت،
جوانی كه معروف شد به نماد آزادیخواهی،
جوانی كه با شعار "یا مرگ یا آزادی" جانش را فدا كرد،
جوانی که دیدهی ظاهر را رها کرد و با دیدهی دل به تماشا نشست،
جوانی که او را آخرین بازماندهی وقایع خونین کوی دانشگاه در زندان نام نهادهاند،
و چه بسيار جوانانی كه فرياد آزادگی و مقاومت را سر دادند، دستاوردهای یک نسل بودند و تبديل شدند به اسطورههای اين نسل. نسلی كه در مقابل بيداد دادخواهی كرد و چه ناجوانمردانه سركوب شد...
و خواستِ امروز ما اینست: برخورد غیرقانونی با دانشجویان را متوقف کنید
پ.ن۱: در صبحگاه ۱۸ تیر ۸۶؛ تمامی اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت بازداشت شدند
پ.ن۲: حمله به دفتر ادوار تحکیم و بازداشت تعدادی دیگر از دانشجویان / کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر
پ.ن۳: "خاطره جمعی ما..." / میرا
پ.ن۴: دَرِ اتاق ۲۶۳ - کوی دانشگاه ، ۱۸تیر / مکال
پ.ن۵: بازخوانی ماجرای کوی دانشگاه تهران... / ایرج شهبازی دستجرده
پ.ن۶: شراره های آفتاب،خاطراتی از قیام هجده تیر ماه ۱۳۷۸ / امید حبیبینیا
پ.ن۷: خاطرات یک دختر عکاس از وقایع تیر ۷۸ (۱) / زهره صدری نژاد
پ.ن۸: خاطرات یک دختر عکاس از وقایع تیر ۷۸ (۲) / زهره صدری نژاد
پ.ن۹: تصاويری از وقايع ۱۸ تير ماه ۱۳۷۸
پ.ن۱۰: تیرها و تابستان ها(به مناسبت ۱۸ تیر) / بهزاد مهرانی
پ.ن۱۱: تیتر اصلی (تصاویری از ۱۸ تیر ۷۸) / پروانه وحیدمنش
پ.ن۱۲: ۱۸ تیرماه است / شیوا نظرآهاری
پ.ن۱۳: برای ماه چماقستان / آرمین
پ.ن۱۴: غرق اشكم. تولدم را تبريك بگو (احمد عزیز، بدترین انسان هم باشی باز شرمنده ات هستیم.) / آرمین
پ.ن۱۵: لاله سرخ كوی دانشگاه، عزت الله ابراهيم نژاد / مدیار
پ.ن۱۶: لالهی پرپر شدهی كوی دانشگاه، فرشته عليزاده / مديار
پ.ن۱۷: ۱۸ تير روز من، روز تو، روز ما... برای آزادی انديشههای خنك فردا / سايه
پ.ن۱۸: خورشید فردا را طلوع نکن! / ریحانه حقیقتی
پ.ن۱۹: 18 تیر، حالا حکایت ماست... / سهيل آصفی
پ.ن۲۰: به نام شهید، به یاد ۱۸ تیر / علی کلائی
پ.ن۲۱: تلخ وشیرین ۱۸ تیر / نيما
پ.ن۲۲: ۲۰ تیر ۷۸ در دانشگاه تبریز مستقیما به دانشجوها شلیک شد ولی کسی نفهمید / سهيل
پ.ن۲۳: ۸ سال گذشت... / امیر
پ.ن۲۴: ۱۸ تير آن سال / کاوه پارسی
پ.ن۲۵: ۱۸ تیر / ققنوس
پ.ن۲۶: هجده تیر ما شانزده آذر ماست / اشكان
پ.ن۲۷: بزهکاری و بزهکاران همیشگی ( ۱۸ تیر و خاطره ای که از یاد نرود!) / مزدک علی نظری
پ.ن۲۸: کمدی / وارتان
پ.ن۲۹: امسال را با ياد او به سوگ بنشينيم / آرمان امیری
پ.ن۳۰: تاریخ به روایت اس ام اس (۱۸ تیر ۸۶) / علی عبدی
پ.ن۳۱: هجده تیر یوم الشیطان است / ابراهیم نبوی
پ.ن۳۲: میخواستند برخورد دانشجو را خصمانه کنند / مصاحبهی بیژن فرهیختگان با مهدی فخرزاده، عضو شورای متحصين كوی دانشگاه تهران
پ.ن۳۳: فاجعه کوی دانشگاه از زبان فعالين دانشجويی / مصاحبهی حسن زارعزاده اردشیر با علی افشاری، محمدمسعود سلامتی و کيانوش سنجری.
پ.ن۳۴: بالاخره اين قفس می شکند / مصاحبهی دانا شهسواری با فرید هاشمی
پ.ن۳۵: حکومت سعی در به حاشيه کشاندن ۱۸ تير دارد / مصاحبهی روزآنلاین با دکتر محمد ملکی
پ.ن۳۶: امروز از جلوی سردر دانشگاه تهران كه رد میشدم حضور چند برادر سبزپوش توجهم رو به خودش جلب كرد. يكم كه بهشون نزديك شدم و دقيق شدم رو لباسشون، ديدم روی بازوشون نوشته پليس پيشگيری! ايول. اين برادران از يه روز قبل از ۱۸ تير، رفتن پيشواز!!!
پ.ن۳۷: حضور دیروزِ پلیس پیشگیری در اطراف دانشگاه تهران خبر از ۱۸ تیری پرالتهاب میداد. از صبح تا حالا خبرهای زیادی از گوشه کنار رسیده. خبر بازداشت اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، قطع برق دانشگاه امیرکبیر و بیرون کردن دانشجویان از تنها سنگرشون که همان دانشگاه هست. خبر یورش به دفتر ادوار تحکیم، بازداشت کسانی که اونجا بودن، پلمپ دفتر، انتقال بازداشت شدگان به بند ۲۰۹ زندان اوین و ...

می دانیم معجزه ای رخ نخواهد داد، اما هنوز ایستاده ایم، چون ما خودِ معجزه ایم!
همتم بدرقهی راه کن ای طایر قدس
که دراز است ره منزل و من نوسفرم!
|
|
POWERED BY BLOGFA.COM |
|